ตัวกรองผลการค้นหา
นกสองหัว
หมายถึง(สำ) น. คนที่ทำตัวฝักใฝ่เข้าด้วยทั้ง ๒ ฝ่ายที่ไม่เป็นมิตรกันโดยหวังประโยชน์เพื่อตน.
แปหัวเสา
หมายถึงน. แปซึ่งพาดบนหัวเสาประธาน มักมีรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส.
หัวขี้เลื่อย
หมายถึงว. โง่, มีปัญญาทึบ.
หัวเราะหัวไห้
หมายถึง(ปาก) ก. หัวเราะ.
ขนหัวลุก
หมายถึง(สำ) ว. อาการที่ตกใจหรือกลัวมากเป็นต้นจนรู้สึกคล้ายกับผมตั้งชันขึ้น.
ไม้หัวต้าย
หมายถึงน. ไม้หลักสำหรับปักกำกับหัวและท้ายเรือพระที่นั่งเวลาเทียบท่า.
หัวจิตหัวใจ
หมายถึงน. หัวใจ, จิตใจ, (มักใช้ในทางตำหนิ) เช่น หัวจิตหัวใจเขาทำด้วยอะไรจึงเหี้ยมเกรียมนัก, อารมณ์ เช่น เขากำลังเศร้าโศกไม่มีหัวจิตหัวใจจะทำอะไร.
วลาหก
หมายถึง[วะลาหก] น. เมฆ. (ป.).
จิตใจ
หมายถึงน. ใจ, อารมณ์ทางใจ, (ปาก) กะจิตกะใจ.
ผลาหาร
หมายถึง[ผะลาหาน] น. อาหารคือลูกไม้.
อำลา
หมายถึงก. ลาจากไป (มักใช้ในกรณีพิเศษ).
ผ้ำ ๆ
หมายถึงว. อาการเดินหรือวิ่งอย่างหนัก.