ค้นเจอ 866 รายการ

สมญา

หมายถึง[สมยา] น. ชื่อที่ตั้งให้ กร่อนมาจากคำว่า สมัญญา.

ใส่ยา

หมายถึงก. เอายาโรยหรือทาเป็นต้นที่บาดแผล.

เกลือฟอง

หมายถึงน. ชื่อเกลือชนิดหนึ่งในตำรายาไทย.

คิลานเภสัช

หมายถึงน. ยารักษาโรค. (ป. คิลาน + เภสชฺช).

ปัญญาส,ปัญญาส-

หมายถึง[ปันยาสะ-] (แบบ) ว. ห้าสิบ. (ป.).

ตายเป็นเบือ

หมายถึงก. ตายมากมายเกลื่อนกลาดไปเหมือนถูกยาเบื่อ.

มอระกู่

หมายถึงน. หม้อสูบยาของชาวอาหรับ. (ช.).

อายุรศาสตร์

หมายถึงน. ตำราหมอ, วิชาการรักษาโรคทางยา.

สนาบัน

หมายถึง[สะนา-] น. การอาบนํ้า, การอาบนํ้าให้ผู้อื่น. (ส.; ป. นหาปน).

ออกฤทธิ์

หมายถึงก. สำแดงคุณหรือโทษให้ปรากฏ เช่น ยาออกฤทธิ์ ยาพิษออกฤทธิ์; (ปาก) อาละวาดด้วยความโกรธเพราะถูกขัดใจเป็นต้น, แผลงฤทธิ์ ก็ว่า.

ดินร่วน

หมายถึงน. ดินที่มีเนื้อดินเป็นดินเหนียวปนทรายกับขุยอินทรีย์ประกอบกัน มีสภาพซุย.

ชัปนะ

หมายถึง[ชับปะนะ] (แบบ) น. การพูดพึมพำ, การสวดมนต์พึมพำ. (ป., ส. ชปน).

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ